Stary Testament to pierwsza część Biblii, wspólna dla judaizmu i chrześcijaństwa. Zawiera księgi opisujące historię narodu Izraela, jego przymierze z Bogiem, prawa, proroctwa oraz mądrości życiowe. Powstawał przez wiele wieków, głównie w języku hebrajskim, a częściowo po aramejsku. Dla Żydów jest to cała Biblia (Tanach), a dla chrześcijan stanowi zapowiedź przyjścia Jezusa Chrystusa, opisanego w Nowym Testamencie.
W Kościele rzymskokatolickim Stary Testament jest uznawany za natchnioną część Pisma Świętego, równą w znaczeniu Nowemu Testamentowi. Zawiera on 46 ksiąg, które opisują dzieje zbawienia przed przyjściem Jezusa Chrystusa — od stworzenia świata, przez historię Izraela, aż po zapowiedzi Mesjasza. Katolicy wierzą, że Bóg objawiał się ludziom już w Starym Przymierzu i przygotowywał ich na przyjęcie Chrystusa. Stary Testament jest więc dla Kościoła fundamentem wiary, źródłem modlitwy (np. Psalmy) i moralnych zasad, a także nieodzownym tłem dla zrozumienia Nowego Testamentu.