Internetowa Biblia 2000

(1) Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. (2) Gdy do niego przyszedł Natan prorok, potem jak był wszedł do Betsaby. (3) Zmiłuj się nademną, Boże! według miłosierdzia twego; według wielkich litości twoich zgładź nieprawości moje. (4) Omyj mię doskonale od nieprawości mojej, a od grzechu mego oczyść mię. (5) Albowiem ja znam nieprawość moję, a grzech mój przedemną jest zawżdy. (6) Tobie, tobiem samemu zgrzeszył, i złem przed oczyma twemi uczynił, abyś był sprawiedliwy w mowie twojej, i czystym w sądzie twoim. (7) Oto w nieprawości poczęty jestem, a w grzechu poczęła mię matka moja. (8) Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi. (9) Oczyść mię, isopem, a oczyszczon będę; omyj mię, a nad śnieg wybielony będę. (10) Daj mi słyszeć radość i wesele, a niech się rozradują kości moje, któreś pokruszył. (11) Odwróć oblicze twoje od grzechów moich, a zgładź wszystkie nieprawości moje. (12) Serce czyste stwórz we mnie, o Boże! a ducha prawego odnów we wnętrznościach moich. (13) Nie odrzucaj mię od oblicza twego, a Ducha swego świętego nie odbieraj odemnie. (14) Przywróć mi radość zbawienia twego, a duchem dobrowolnym podeprzyj mię. (15) Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili. (16) Wyrwij mię z pomsty za krew, o Boże, Boże zbawienia mojego! a język mój będzie wysławiał sprawiedliwość twoję. (17) Panie! otwórz wargi moje, a usta moje opowiadać będą chwałę twoję. (18) Albowiem nie pragniesz ofiar, choćbym ci je dał, ani całopalenia przyjmiesz. (19) Ofiary Bogu przyjemne duch skruszony; sercem skruszonem i strapionem nie pogardzisz, o Boże!

(Ks. Psalmów 51:1-19, Biblia Gdańska)