Internetowa Biblia 2000

(1) Dla kierującego chórem. Psalm synów Koracha (2) Posłuchajcie mnie, wszystkie narody, nadstawcie uszu, wszyscy mieszkańcy ziemi, (3) wszyscy zwyczajni synowie ludzcy i możni tego świata, wszyscy bogaci i biedni. (4) Moje usta głoszą mądrość, moje serce pełne roztropnych myśli. (5) Ku przypowieściom skłonię moje uszy i przy dźwiękach cytry wyłożę moją zagadkę. (6) Czemu miałbym się trwożyć za dni nieszczęść moich, gdy dokuczać mi będzie niechęć wrogów, (7) którzy ufność pokładają w swoich bogactwach i chełpią się swoim dostatkiem? (8) Swoim majątkiem nikt się nie wykupi, nikt nie złoży Bogu okupu za siebie. (9) Za życie trudno czymkolwiek zapłacić i nie zdoła za nie zapłacić ten, (10) kto zawsze żyć pragnie i nie chce nigdy ujrzeć swego grobu. (11) Ale zobaczy, jak umierają mędrcy, jak schodzą z tego świata głupcy i prostacy, zostawiając innym swoje bogactwa. (12) Groby są im na zawsze domami, gdzie mieszkają wszystkie ich pokolenia, choć nazywali ziemskie dziedzictwa własnymi imionami. (13) Nie będzie bowiem trwały dobrobyt człowieka, kończy się jego żywot jak każdego zwierzęcia. (14) Taka jest droga tych, co żyją pełni zadufania, i tych, co się chlubią swoim własnym losem. Pauza (15) Lecą jak owce w przepaść, a śmierć jest ich pasterzem, lecz o poranku zawładną nimi prawi. Przeminie całkiem ich obecna postać, a grób stanie się ich domem. (16) A moją duszę Bóg wykupi z grobu i raczy mnie przyjąć do siebie. Pauza (17) Nie zazdrość tym, którzy się bogacą i domów swoich pomnażają skarby. (18) Nic z sobą nie zabiorą, gdy będą umierać, nie pójdą za nimi ich dobra. (19) Choć ktoś za życia mawiał sobie często: Chwalą mnie, bo żyć potrafię, (20) to jednak musi zstąpić tam, gdzie jego ojcowie, gdzie światła nie ma na wieki.

(Ks. Psalmów 49:1-20, Biblia Warszawsko-Praska)