Internetowa Biblia 2000

(1) Dla kierującego chórem. Na melodię pieśni: Lilie". Synów Koracha - ku pouczeniu. Pieśń miłosna (2) Moje serce przepełnione wzniosłymi słowami, Królowi śpiewać będę, a język mój niech będzie jak rylec pisarza. (3) Piękniejszy jesteś niż ktokolwiek spośród ludzkich synów, na ustach Twoich dobroć sama, a Boże błogosławieństwo trwa z Tobą na wieki. (4) Przypadasz tedy Twój miecz do bioder, przyodziej się w swój majestat i chwałę, Mocarzu! (5) Ukaż się w całym przepychu, stań w obronie sprawiedliwości i prawdy i niech Twoja prawica dokona niecodziennych czynów. (6) Niech Twoje ostre strzały trafią w króla wrogów, niech u stóp Twoich legną rozliczne ludy. (7) Twój tron, o Boże, będzie trwał na wieki, a berło Twojego królowania jest berłem prawości. (8) Ty kochasz prawdę, a nieprawości nienawidzisz, dlatego Bóg, Twój Bóg, pomazał Cię olejkiem wesela i postawił ponad wszystkimi braćmi Twymi. (9) Twoje szaty pachną mirrą, aloesem i kasją, radują Cię dźwięki harfy, które rozbrzmiewają w pałacach z kości słoniowej. (10) Wśród Twoich oblubienic są także córki królów, a po Twojej prawicy - królowa cała w złocie z Ofir. (11) Posłuchaj, moja córko, spójrz, nadstaw swego ucha, zapomnij o twym narodzie i o domu ojca twojego. (12) A kiedy król zapragnie twojej piękności, oddaj mu pokłon, bo on jest twoim panem. (13) Córy Tyru przyjdą do ciebie z darami, zechcą cię uradować najmożniejsi z ludu. (14) Do komnat wchodzi królewska córa odziana w szaty ze złota lśniącego. (15) Tak bogato ubraną wiodą ją do króla, za nią zaś postępują dziewice, dodane jej dla blasku większego. (16) I tak wchodzą uradowane i w pląsach do królewskiego pałacu. (17) Na miejscu twoich ojców zasiądą twoi synowie i ustanowisz ich zarządcami aż po krańce ziemi.

(Ks. Psalmów 45:1-17, Biblia Warszawsko-Praska)