Internetowa Biblia 2000

(1) Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna. (2) Wydało serce moje słowo dobre; rozprawiać będę pieśni moje, o królu! język mój będzie jako pióro prędkiego pisarza. (3) Piękniejszyś nad synów ludzkich; rozlała się wdzięczność po wargach twoich, przeto, że cię pobłogosławił Bóg aż na wieki. (4) Przypasz miecz twój na biodra, o mocarzu! pokaż chwałę twoję, i zacności twoje. (5) A w dostojności twojej szczęśliwie wywiedź z słowem prawdy, cichości, i sprawiedliwości, a dokaże strasznych rzeczy prawica twoja. (6) Strzały twoje ostre; od nich narody pod cię upadną, a serce nieprzyjaciół królewskich przenikną. (7) Stolica twoja, o Boże! na wieki wieków; laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego. (8) Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś nieprawości; przetoż pomazał cię, o Boże! Bóg twój olejkiem wesela nad uczęstników twoich. (9) Myrrą, aloe, i kassyją wszystkie szaty twoje pachną, gdy wychodzisz z pałaców z kości słoniowych urobionych, nad tych, którzy cię uweselają. (10) Córki królewskie są między twemi zacnemi białemi głowami; stanęła małżonka po prawicy twojej w kosztownem złocie z Ofir. (11) Słuchajże córko, a obacz, i nakłoń ucha twego, a zapomnij narodu twego, i domu ojca twojego. (12) A zakocha się król w piękności twojej, albowiem on jest Panem twoim; przetoż kłaniaj się przed nim. (13) Tyryjczycy także z upominkami przed obliczem twojem kłaniać się będą, najbogatsi z narodów. (14) Wszystka zacność córki królewskiej jest wewnątrz, a szaty jej bramowane są złotem. (15) W odzieniu haftowanem przywiodą ją do króla; także panny za nią, towarzyszki jej, przywiodą do ciebie. (16) Przywiodą je z weselem i z radością, a wnijdą na pałac królewski. (17) Miasto ojców twych będziesz mieć synów twych, których postanowisz książętami po wszystkiej ziemi.

(Ks. Psalmów 45:1-17, Biblia Gdańska)