Internetowa Biblia 2000

(1) Dla kierującego chórem. Psalm Dawida (2) Błogosławiony, kto o cierpiących pamięta, wspomoże go Pan w dniach jego słabości. (3) Pan go ustrzeże, zachowa przy życiu i uczyni szczęśliwym na ziemi, i nigdy nie wyda w ręce nieprzyjaciół jego. (4) Na łożu boleści sprawi mu ulgę, zatroszczy się o jego pościel, gdy będzie cierpiał. (5) Wtedy ja też powiedziałem: Ulituj się, Panie, nade mną, ulecz mnie, bom przeciw Tobie zgrzeszył. (6) Wrogowie moi pytają złośliwie: Kiedyż on wreszcie umrze, kiedyż zginie jego imię? (7) Jeśli ktoś mnie odwiedza, mówi same kłamstwa, w sercu zaś gromadzi niegodziwości, które po wyjściu rozgłasza. (8) Ci, co mnie nienawidzą, razem przeciw mnie szemrzą i tak o mnie opowiadają: (9) Popadł w ciężką chorobę, kiedy się położy, na pewno już nie wstanie. (10) Nawet ten, któremu jak przyjacielowi zaufałem, a który żywił się moim chlebem, teraz na mnie nastaje. (11) Lecz Ty, o Panie, okaż mi swoją dobroć, pomóż mi się podźwignąć, a ja im zapłacę. (12) I wtedy będę też wiedział, żeś sobie upodobał we mnie, bo wróg mój nie będzie górował nade mną. (13) Przyjdziesz mi z pomocą, bo jestem niewinny, i pozwolisz mi stać przed Tobą na wieki.

(Ks. Psalmów 41:1-13, Biblia Warszawsko-Praska)