Internetowa Biblia 2000

(1) Psalm Dawidowy ku przypominaniu. (2) Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię. (3) Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię. (4) Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego. (5) Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię. (6) Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego. (7) Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę. (8) Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem. (9) Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego. (10) Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte. (11) Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie. (12) Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją. (13) I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali. (14) Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera. (15) I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich. (16) Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój! (17) Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie. (18) Bom ja upadku bliski, a boleść moja zawżdy jest przedemną. (19) Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego. (20) Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny: (21) A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego. (22) Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie.

(Ks. Psalmów 38:1-22, Biblia Gdańska)