Internetowa Biblia 2000

(1) Pieśń Dawidowa. Nie obruszaj się dla złośników, ani zajrzyj czyniącym nieprawość. (2) Bo jako trawa prędko podcięci będą, a jako liście zielone opadną. (3) Ufaj w Panu, a czyń dobrze; mieszkajże na ziemi, a żyw się sprawiedliwie. (4) Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego, (5) Spuść na Pana drogę twoję, a ufaj w nim, a on wszystko uczyni; (6) I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe. (7) Poddaj się Panu, a oczekuj go; nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści w sprawach jego, na człowieka, który dokazuje, cokolwiek zamyśli. (8) Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić. (9) Albowiem złośnicy będą wykorzenieni: lecz którzy oczekują Pana, ci odziedziczą ziemię. (10) Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz. (11) Lecz pokorni odziedziczą ziemię, i rozkochają się w wielkości pokoju. (12) Zle myśli niepobożny przeciwko sprawiedliwemu, i zgrzyta nań zębami swemi. (13) Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego. (14) Miecza dobyli niezbożni, a naciągnęli łuk swój, aby porazili ubogiego, i niedostatecznego, ażeby pomordowali tych, którzy chodzą prostą drogą; (15) Aleć miecz ich przeniknie serce ich, a łuki ich będą połamane. (16) Lepsza jest trocha sprawiedliwego, niż wielkie bogactwa wielu niepobożnych; (17) Albowiem ramiona niezbożników będą pokruszone; ale sprawiedliwych Pan podpiera. (18) Zna Pan dni doskonałych; przetoż dziedzictwo ich na wieki zostanie. (19) Nie będą zawstydzeni we zły czas, a we dni głodu będą nasyceni; (20) Ale niezbożni poginą, a nieprzyjaciele Pańscy, jako tłustość barania z dymem niszczeje, tak oni zniszczeją. (21) Niezbożnik pożycza, a nie ma czem oddać; ale sprawiedliwy pokazuje łaskę, i rozdaje. (22) Albowiem błogosławieni od Pana odziedziczą ziemię; ale przeklęci od niego będą wykorzenieni. (23) Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się. (24) Gdy padnie, nie stłucze się: albowiem Pan trzyma go za rękę jego. (25) Byłem młodym, i zstarzałem się, nie widziałem sprawiedliwego opuszczonego, ani nasienia jego żebrzącego chleba. (26) Na każdy dzień pokazuje miłosierdzie i pożycza, a przecież nasienie jego jest w błogosławieństwie. (27) Odstąp od złego a czyń dobrze, a będziesz mieszkał na wieki. (28) Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich, na wieki w straży jego będą; ale nasienie niepobożnych będzie wykorzenione. (29) Sprawiedliwi odziedziczą ziemię, i będą w niej mieszkali na wieki. (30) Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada. (31) Zakon Boga jego jest w sercu jego; przetoż nie zachwieją się nogi jego. (32) Wypatruje niepobożny sprawiedliwego, i szuka jakoby go zabił; (33) Ale Pan nie zostawi go w ręku jego, i nie potępi go, gdy będzie sądzony. (34) Oczekuj Pana, i strzeż drogi jego, a on cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię; a oglądasz, gdy niepobożni, wytraceni będą. (35) Widziałem niezbożnika nader wyniosłego, a rozłożonego jako drzewo zielone samorosłe; (36) Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł. (37) Spojrzyj na niewinnego, a przypatrz się szczeremu, że ostatnie rzeczy takiego człowieka są spokojne. (38) Lecz przestępcy pospołu poginą, a niezbożnicy na ostatek wykorzenieni będą. (39) Wszakże zbawienie sprawiedliwych jest od Pana, który jest mocą ich czasu uciśnienia. (40) Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.

(Ks. Psalmów 37:1-40, Biblia Gdańska)