Internetowa Biblia 2000

(1) Psalm. Pieśń na poświęcenie świątyni Dawida (2) Pragnę Cię wysławiać, o Panie, bo wydobyłeś mnie z poniżenia i nie pozwoliłeś, by wrogowie wzięli górę nade mną! (3) Panie, Boże mój, wołałem do Ciebie i ocaliłeś mnie. (4) Tyś mnie wyprowadził, o Panie, z królestwa śmierci, wyłączyłeś mnie spośród rzeszy zmarłych i przywróciłeś do życia. (5) Śpiewajcie i grajcie Panu wy, którzy Go miłujecie, wysławiajcie święte imię Jego! (6) Jego gniew trwa bowiem jedną chwilę, dobroć zaś - długa jak całe życie. I jeśli nawet płacze człowiek wieczorem, ranek przywraca mu radość. (7) I tak w pełni swego szczęścia myślałem, że nie upadnę nigdy. (8) Ty zaś, Panie, w dobroci swej uczyniłeś mnie niezdobytą górą, lecz kiedy ukryłeś swoje oblicze, ogarnęła mnie zgroza. (9) I do Ciebie, Panie, wołałem o pomoc, żebrałem u mego Pana o łaskę. (10) Mówiłem: Na cóż zda się ma krew, gdy mnie pogrzebią? Czyż taki proch może Ci oddać chwałę lub rozgłaszać Twą wierność? (11) Wysłuchaj mnie, Panie, okaż swą łaskawość, O Panie, bądź moim Wybawcą! (12) Tyś moje narzekania w taniec przemienił, zdjąłeś ze mnie szatę pokutną i w radość mnie przyodziałeś.

(Ks. Psalmów 30:1-12, Biblia Warszawsko-Praska)