(1) Potem Bóg wspomniał na Noego oraz na wszelkie dzikie zwierzę i wszelkie zwierzę domowe, które z nim było w arce, i Bóg sprawił, że wiatr przeszedł nad ziemią, i wody zaczęły opadać. (2) A źródła głębiny wodnej i upusty niebios zostały zamknięte i ustała ulewa z niebios. (3) I wody zaczęły ustępować z ziemi, ustępując stopniowo; a po stu pięćdziesięciu dniach wody się cofnęły. (4) A w miesiącu siódmym, siedemnastego dnia tego miesiąca, arka spoczęła na górach Ararat. (5) I wód stopniowo ubywało aż do miesiąca dziesiątego. W miesiącu dziesiątym, pierwszego dnia tego miesiąca, ukazały się szczyty gór. (6) A po czterdziestu dniach Noe otworzył okno arki, które wykonał. (7) Potem wypuścił kruka i ten łatał na zewnątrz, wylatując i powracając, dopóki nie wyschły wody na ziemi. (8) Później wypuścił od siebie gołębia, by zobaczyć, czy opadły wody z powierzchni ziemi. (9) A gołąb nie znalazł żadnego miejsca odpoczynku dla spodu swej nogi, wrócił więc do niego do arki, gdyż wody były jeszcze na powierzchni całej ziemi. On zaś, wyciągnąwszy rękę, wziął go i wniósł do siebie do arki. (10) I czekał jeszcze następnych siedem dni, i ponownie wypuścił gołębia z arki. (11) Później gołąb przyleciał do niego pod wieczór i oto był w jego dziobie świeżo zerwany liść oliwki; i tak Noe poznał, że wody opadły z ziemi. (12) I czekał jeszcze dalszych siedem dni. Potem wypuścił gołębia, ale ten już do niego nie wrócił. (13) A w sześćset pierwszym roku, w miesiącu pierwszym, pierwszego dnia tego miesiąca, wody wyschły z ziemi; i Noe zaczął zdejmować nakrycie arki, i spojrzał, a oto powierzchnia ziemi już przeschła. (14) W miesiącu zaś drugim, dwudziestego siódmego dnia tego miesiąca, ziemia obeschła. (15) Następnie Bóg rzekł do Noego, mówiąc: (16) "Wyjdź z arki, ty i z tobą twoja żona, i twoi synowie, i żony twoich synów." (17) Wszelkie żywe stworzenie, które jest z tobą z wszelkiego ciała, spośród stworzeń latających i spośród zwierząt czworonożnych, i spośród wszelkich innych poruszających się zwierząt, które się poruszają po ziemi, wyprowadź ze sobą, gdyż mają zaroić się na ziemi i być płodne, i stać się liczne na ziemi". (18) Wtedy wyszedł Noe, a z nim także jego synowie i jego żona oraz żony jego synów. (19) Wszelkie żywe stworzenie, wszelkie poruszające się zwierzę i wszelkie stworzenie latające - wszystko, co się porusza po ziemi, według swych rodzin wyszło z arki. (20) I Noe zaczął budować ołtarz dla Jehowy i brać ze wszystkich zwierząt czystych oraz ze wszystkich czystych stworzeń latających, i składać całopalenia na ołtarzu. (21) A Jehowa poczuł kojącą woń i rzekł Jehowa w swym sercu: "Już nigdy nie będę złorzeczył ziemi z powodu człowieka, gdyż skłonność serca człowieka jest zła od samej jego młodości; i już nigdy nie zadam ciosu wszystkiemu, co żyje, tak jak to uczyniłem. (22) Przez wszystkie dni istnienia ziemi siew i żniwo, i zimno, i gorąco, i lato, i zima, i dzień, i noc nigdy nie ustaną".

(Ks. Rodzaju 8:1-22, Biblia w przekładzie Nowego Œwiata)


Internetowa Biblia 2000 v3.40 © 1994-2001