(1) Potem Bóg wspomniał na Noego oraz na wszelkie dzikie zwierzę i wszelkie zwierzę domowe, które z nim było w arce, i Bóg sprawił, że wiatr przeszedł nad ziemią, i wody zaczęły opadać.
(2) A źródła głębiny wodnej i upusty niebios zostały zamknięte i ustała ulewa z niebios.
(3) I wody zaczęły ustępować z ziemi, ustępując stopniowo; a po stu pięćdziesięciu dniach wody się cofnęły.
(4) A w miesiącu siódmym, siedemnastego dnia tego miesiąca, arka spoczęła na górach Ararat.
(5) I wód stopniowo ubywało aż do miesiąca dziesiątego. W miesiącu dziesiątym, pierwszego dnia tego miesiąca, ukazały się szczyty gór.
(6) A po czterdziestu dniach Noe otworzył okno arki, które wykonał.
(7) Potem wypuścił kruka i ten łatał na zewnątrz, wylatując i powracając, dopóki nie wyschły wody na ziemi.
(8) Później wypuścił od siebie gołębia, by zobaczyć, czy opadły wody z powierzchni ziemi.
(9) A gołąb nie znalazł żadnego miejsca odpoczynku dla spodu swej nogi, wrócił więc do niego do arki, gdyż wody były jeszcze na powierzchni całej ziemi. On zaś, wyciągnąwszy rękę, wziął go i wniósł do siebie do arki.
(10) I czekał jeszcze następnych siedem dni, i ponownie wypuścił gołębia z arki.
(11) Później gołąb przyleciał do niego pod wieczór i oto był w jego dziobie świeżo zerwany liść oliwki; i tak Noe poznał, że wody opadły z ziemi.
(12) I czekał jeszcze dalszych siedem dni. Potem wypuścił gołębia, ale ten już do niego nie wrócił.
(13) A w sześćset pierwszym roku, w miesiącu pierwszym, pierwszego dnia tego miesiąca, wody wyschły z ziemi; i Noe zaczął zdejmować nakrycie arki, i spojrzał, a oto powierzchnia ziemi już przeschła.
(14) W miesiącu zaś drugim, dwudziestego siódmego dnia tego miesiąca, ziemia obeschła.
(15) Następnie Bóg rzekł do Noego, mówiąc:
(16) "Wyjdź z arki, ty i z tobą twoja żona, i twoi synowie, i żony twoich synów."
(17) Wszelkie żywe stworzenie, które jest z tobą z wszelkiego ciała, spośród stworzeń latających i spośród zwierząt czworonożnych, i spośród wszelkich innych poruszających się zwierząt, które się poruszają po ziemi, wyprowadź ze sobą, gdyż mają zaroić się na ziemi i być płodne, i stać się liczne na ziemi".
(18) Wtedy wyszedł Noe, a z nim także jego synowie i jego żona oraz żony jego synów.
(19) Wszelkie żywe stworzenie, wszelkie poruszające się zwierzę i wszelkie stworzenie latające - wszystko, co się porusza po ziemi, według swych rodzin wyszło z arki.
(20) I Noe zaczął budować ołtarz dla Jehowy i brać ze wszystkich zwierząt czystych oraz ze wszystkich czystych stworzeń latających, i składać całopalenia na ołtarzu.
(21) A Jehowa poczuł kojącą woń i rzekł Jehowa w swym sercu: "Już nigdy nie będę złorzeczył ziemi z powodu człowieka, gdyż skłonność serca człowieka jest zła od samej jego młodości; i już nigdy nie zadam ciosu wszystkiemu, co żyje, tak jak to uczyniłem.
(22) Przez wszystkie dni istnienia ziemi siew i żniwo, i zimno, i gorąco, i lato, i zima, i dzień, i noc nigdy nie ustaną".
(Ks. Rodzaju 8:1-22, Biblia w przekładzie Nowego wiata)
Internetowa Biblia 2000 v3.40 © 1994-2001