Internetowa Biblia 2000

(1) W owym czasie Juda, odszedłszy od swoich braci, rozbił swój namiot w pobliżu pewnego męża, Adullamity, imieniem Chira. (2) I Juda zobaczył tam córkę pewnego Kananejczyka, który miał na imię Szua. Pojął więc ją i z nią współżył. (3) I ona stała się brzemienna. Później urodziła syna, a on nadał mu imię Er. (4) I znowu stała się brzemienna. Po jakimś czasie urodziła syna i nadała mu imię Onan. (5) I jeszcze raz urodziła syna, i nadała mu imię Szela. A gdy tego urodziła, on był właśnie w Achzibie. (6) Po pewnym czasie Juda wziął żonę dla Era, swego pierworodnego, a miała ona na imię Tamar. (7) Lecz Er, pierworodny Judy, okazał się zły w oczach Jehowy; dlatego Jehowa go uśmiercił. (8) Toteż Juda powiedział do Onana: "Współżyj z żoną twego brata i zawrzyj z nią małżeństwo lewirackie, i wzbudź potomstwo swemu bratu". (9) Ale Onan wiedział, że to potomstwo nie byłoby dla niego; toteż gdy współżył z żoną swego brata, marnował swe nasienie, kierując je na ziemię, żeby nie dać potomstwa swemu bratu. (10) A to, co czynił, było złe w oczach Jehowy; dlatego również jego uśmiercił. (11) Juda rzekł zatem do Tamar, swej synowej: "Mieszkaj jako wdowa w domu swego ojca, aż dorośnie Szela, mój syn". Bo sobie powiedział: "On też mógłby umrzeć jak jego bracia". Toteż Tamar poszła i mieszkała w domu swojego ojca. (12) Po wielu dniach umarła córka Szuy, żona Judy; i Juda obchodził żałobę. Potem on i jego towarzysz Chira, Adullamita, udali się do postrzygaczy owiec. do Timny. (13) Wówczas powiedziano Tamar: "Oto twój teść udaje się do Timny, by strzyc swe owce". (14) Wtedy ona zdjęła z siebie szaty swego wdowieństwa i zasłoniła się szalem, i zakrywszy się zasłoną, usiadła u wejścia do Enaim, które jest przy drodze do Timny. Widziała bowiem, że Szela dorósł, a jeszcze nie dano mu jej za żonę. (15) Kiedy Juda ją zobaczył, od razu uznał ją za nierządnicę, gdyż miała zakrytą twarz. (16) Zaszedł więc do niej z drogi i rzekł: "Pozwól mi, proszę, z tobą współżyć". Nie wiedział bowiem, że to jego synowa. Jednakże ona rzekła: "Co dasz mi za to, żebyś mógł ze mną współżyć?" (17) Wtedy on powiedział: "Sam ci przyślę koźlę z kóz mego stada". Lecz ona rzekła: "Czy dasz mi zastaw, aż je przyślesz?" (18) On zaś mówił dalej: "Jaki zastaw mam ci dać?", na co ona rzekła: "Twój sygnet i sznur, i laskę, która jest w twojej ręce". Wówczas on jej to dał i współżył z nią, tak iż za jego sprawą stała się brzemienna. (19) Potem wstała i odeszła, i zdjęła z siebie szal, i przywdziała szaty swego wdowieństwa. (20) A Juda przysłał koźlę z kóz przez rękę swego towarzysza Adullamity, żeby odebrać zastaw z ręki owej kobiety, ale on jej nie znalazł. (21) I wypytywał mężczyzn z jej miejscowości, mówiąc: "Gdzie jest ta nierządnica świątynna w Enaim przy drodze?" Lecz oni mówili: "Nigdy nie było tu żadnej nierządnicy świątynnej". (22) W końcu wrócił do Judy i powiedział: "Nie znalazłem jej, a prócz tego tamtejsi mężczyźni powiedzieli: 'Nigdy nie było tu żadnej nierządnicy świątynnej' ". (23) Juda więc rzekł: "Niech je sobie weźmie, żebyśmy nie stali się przedmiotem wzgardy. W każdym razie ja posłałem to kozły, ty zaś jej nie znalazłeś". (24) Jednakże jakieś trzy miesiące później powiedziano Judzie: "Tamar, twoja synowa, postąpiła jak nierządnica i oto jest brzemienna wskutek swego nierządu". Wtedy Juda rzekł: "Wyprowadźcie ją i niech zostanie spalona". (25) Gdy ją wyprowadzano, posłała do swego teścia, mówiąc: "Jestem brzemienna za sprawą mężczyzny, do którego to należy". I dodała: "Zechciej sprawdzić, do kogo to należy: sygnet i sznur, i laska". (26) Wówczas Juda obejrzał je i rzekł: "Ona jest bardziej prawa niż ja, gdyż nie dałem jej Szeli, mojemu synowi". I potem już więcej z nią nie współżył. (27) A gdy rodziła, oto w jej łonie były bliźnięta. (28) Gdy więc rodziła, jeden wyciągnął rękę, a położna od razu wzięła i owiązała kawałkiem szkarłatu jego rękę, mówiąc: "Ten wyszedł pierwszy". (29) W końcu, skoro tylko cofnął rękę, oto wyszedł jego brat, tak iż ona wykrzyknęła: "Cóż to miałoby znaczyć, że spowodowałeś dla siebie pęknięcie krocza?" Dlatego nadano mu imię Perec. (30) A potem wyszedł jego brat, na którego ręce był kawałek szkarłatu, i nadano mu imię Zerach.

(Ks. Rodzaju 38:1-30, Biblia w przekładzie Nowego wiata)