Internetowa Biblia 2000

(1) Potem Bóg rzekł do Jakuba: "Wstań, udaj się do Betel i tam zamieszkaj, i wznieś tam ołtarz prawdziwemu Bogu, który ci się ukazał, gdy uciekałeś przed Ezawem, twoim bratem". (2) Wówczas Jakub powiedział do swych domowników i do wszystkich, którzy z nim byli: "Usuńcie cudzoziemskie bogi, które są pośród was, i oczyśćcie się oraz zmieńcie swe płaszcze, (3) i wstańmy, i udajmy się do Betel. Tam uczynię ołtarz prawdziwemu Bogu, który mi odpowiedział w dniu mojej udręki, gdy pokazał, że jest ze mną w drodze, którą szedłem". (4) Dali więc Jakubowi wszystkie cudzoziemskie bogi, które mieli w rękach, oraz kolczyki, które mieli w uszach, Jakub zaś ukrył je pod wielkim drzewem, które było w pobliżu Szechem. (5) Potem wyruszyli, a trwoga Boża padła na okoliczne miasta, tak iż nie ścigano synów Jakuba. (6) W końcu Jakub przybył do Luz, które jest w ziemi Kanaan, czyli do Betel, on i wszyscy ludzie, którzy z nim byli. (7) Wtedy zbudował tam ołtarz i zaczął nazywać to miejsce El-Betel, bo gdy uciekał przed swym bratem, tam objawił mu się prawdziwy Bóg. (8) Później umarła Debora, mamka Rebeki, i pogrzebano ją poniżej Betel pod okazałym drzewem. Dlatego dał mu nazwę Allon-Bachut. (9) I Bóg jeszcze raz ukazał się Jakubowi, gdy ten przybywał z Paddan-Aram, i go pobłogosławił. (10) I Bóg przemówił do niego: "Twoje imię jest Jakub." Nie będziesz już miał na imię Jakub, ale będziesz się nazywał Izrael". I zaczął go nazywać imieniem Izrael. (11) I Bóg rzekł jeszcze do niego: "Jam jest Bóg Wszechmocny." Bądź płodny i stań się liczny. Od ciebie będą się wywodzić narody i zbór narodów, a z twoich lędźwi wyjdą królowie. (12) Ziemię zaś, którą dałem Abrahamowi i Izaakowi, dam tobie, a także twojemu potomstwu po tobie dam tę ziemię". (13) Potem Bóg uniósł się znad niego, z miejsca, gdzie z nim rozmawiał. (14) Toteż w miejscu, gdzie on z nim rozmawiał, Jakub postawił słup, słup kamienny, oraz wylał nań ofiarę płynną i wylał nań oliwę. (15) A miejsce, gdzie Bóg z nim rozmawiał, Jakub dalej nazywał Betel. (16) Potem wyruszyli z Betel. A gdy jeszcze mieli szmat drogi przed przybyciem do Eufratu, Rachela zaczęła rodzić i miała ciężki poród. (17) Ale chociaż poród miała ciężki, położna powiedziała do niej: "Nie lękaj się, bo będziesz miała i tego syna". (18) Toteż gdy jej dusza uchodziła (ona bowiem umarła), nadała mu imię Ben-Oni: lecz jego ojciec nazwał go Beniamin: (19) I Rachela umarła, i pogrzebano ją przy drodze do Efratu, czyli Betlejem. (20) Dlatego Jakub postawił słup na jej grobie. Jest to słup na grobie Racheli aż po dziś dzień. (21) Potem Izrael wyruszył i rozbił namiot w pewnej odległości za wieżą Eder. (22) A gdy Izrael obozował w tej ziemi, pewnego razu Ruben poszedł i położył się z Bilhą, nałożnicą swego ojca, i Izrael o tym usłyszał.A synów Jakuba było dwunastu. (23) Synami urodzonymi przez Leę byli: Ruben, pierworodny Jakuba, i Symeon, i Lewi, i Juda, i Issachar, i Zebulon. (24) Synami urodzonymi przez Rachelę byli: Józef i Beniamin. (25) A synami urodzonymi przez Bilhę, służącą Racheli, byli: Dan i Naftali. (26) A synami urodzonymi przez Zilpę, służącą Lei, byli: Gad i Aszer. Są to synowie Jakuba, którzy mu się urodzili w Paddan-Aram. (27) W końcu Jakub przybył do Izaaka, swego ojca, do Mamre, do Kiriat-Arba, czyli Hebronu, gdzie Abraham oraz Izaak przebywali jako przybysze, (28) A dni Izaaka było sto osiemdziesiąt lat. (29) Potem Izaak wydał ostatnie tchnienie i umarł, i został przyłączony do swego ludu, stary i syty dni, i pogrzebali go jego synowie, Ezaw i Jakub.

(Ks. Rodzaju 35:1-29, Biblia w przekładzie Nowego wiata)