(1) Tak zostały ukończone niebiosa i ziemia oraz cały ich zastęp.
(2) I do dnia siódmego Bóg ukończył swą pracę, którą wykonał, i w siódmym dniu zaczął odpoczywać od wszelkiego swego dzieła, którego dokonał.
(3) I Bóg zaczął błogosławić dzień siódmy i go uświęcać, w nim bowiem odpoczywa od wszelkiego swego dzieła, które Bóg stworzył, aby było uczynione.
(4) Oto dzieje niebios i ziemi w czasie ich stwarzania, w dniu, w którym Jehowa Bóg uczynił ziemię i niebo.
(5) A na ziemi nie było jeszcze żadnego krzewu polnego ani jeszcze nie wschodziła żadna roślinność polna, gdyż Jehowa Bóg nie spuścił na ziemię deszczu, ani nie było człowieka, by uprawiał rolę.
(6) Ale opar unosił się z ziemi i nawilżał całą powierzchnię gruntu.
(7) I Jehowa Bóg przystąpił do kształtowania człowieka z prochu ziemi, i tchnął w jego nozdrza dech życia, i człowiek stał się duszą żyjącą.
(8) Ponadto Jehowa Bóg zasadził ogród w Edenie, od wschodu, i tam umieścił człowieka, którego ukształtował.
(9) I Jehowa Bóg sprawił, że wyrosło z ziemi wszelkie drzewo ponętne dla wzroku i dobre, by mieć z niego pokarm, a także drzewo życia w środku ogrodu oraz drzewo poznania dobra i zła.
(10) A z Edenu wypływała rzeka, by nawadniać ogród, stamtąd zaś zaczynała się rozdzielać i tworzyła jakby cztery główne odnogi.
(11) Nazwa pierwszej Piszon; ta okrąża całą ziemię Chawila, gdzie jest złoto.
(12) A złoto tej ziemi jest dobre. Jest tam także żywica bdelium i kamień onyks.
(13) Nazwa zaś drugiej rzeki - Gichon; ta okrąża całą ziemię Kusz.
(14) A nazwa trzeciej rzeki - Chiddekel; ta płynie na wschód od Asyrii. A czwartą rzeką jest Eufrat.
(15) I Jehowa Bóg wziął człowieka, i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i o niego dbał.
(16) I Jehowa Bóg dał też człowiekowi taki nakaz: "Z każdego drzewa ogrodu możesz jeść do syta.
(17) Ale co do drzewa poznania dobra i zła z niego nie wolno ci jeść, bo w dniu, w którym z niego zjesz, z całą pewnością umrzesz".
(18) I Jehowa Bóg przemówił: "Człowiekowi nie jest dobrze pozostawać samemu. Uczynię dla niego pomoc jako jego uzupełnienie".
(19) A Jehowa Bóg kształtował z ziemi wszelkie dzikie zwierzę polne i wszelkie latające stworzenie niebios i zaczął przyprowadzać je do człowieka, żeby zobaczyć, jak nazwie każde z nich; i jak ją człowiek nazwał - każdą duszę żyjącą - tak się nazywała.
(20) Człowiek nadawał więc nazwy wszelkim zwierzętom domowym i łatającym stworzeniom niebios, i wszelkiemu dzikiemu zwierzęciu polnemu, ale dla człowieka nie znalazła się żadna pomoc jako jego uzupełnienie.
(21) Toteż Jehowa Bóg zesłał na człowieka głęboki sen, a gdy on spał, wyjął jedno z jego żeber i potem zasklepił ciało nad tym miejscem.
(22) I Jehowa Bóg przystąpił do ukształtowania niewiasty z żebra, które wyjął z człowieka, i przyprowadził ją do człowieka.
(23) Wtedy człowiek rzekł:"To wreszcie jest kość z moich kości i ciało z mego ciała.Ta będzie zwana Niewiastą, gdyż wzięta została z mężczyzny".
(24) Dlatego mężczyzna opuści ojca i matkę i przylgnie do swej żony, i staną się jednym ciałem.
(25) I oboje, człowiek oraz jego żona, pozostawali nadzy, a mimo to się nie wstydzili.
(Ks. Rodzaju 2:1-25, Biblia w przekładzie Nowego wiata)
Internetowa Biblia 2000 v3.40 © 1994-2001