Internetowa Biblia 2000

(1) A gdy Izaak się zestarzał i jego oczy były zbyt zamglone, by widzieć, zawołał Ezawa, swego starszego syna, i rzekł do niego: "Synu mój!", na co ten mu powiedział: "Oto jestem!" (2) On zaś przemówił: "Oto już się zestarzałem. Nie znam dnia swojej śmierci. (3) Teraz więc, proszę, weź swój sprzęt, swój kołczan i swój łuk, i wyjdź w pole, i upoluj dla mnie zwierzyny. (4) Potem przyrządź mi smaczną potrawę, jaką lubię, i przynieś mi ją, i niechże sobie pojem, żeby moja dusza mogła cię pobłogosławić, zanim umrę". (5) Jednakże Rebeka słuchała, gdy Izaak mówił do Ezawa, swego syna. I Ezaw wyszedł w pole, by upolować zwierzynę i ją przynieść (6) Rebeka zaś powiedziała do Jakuba, swego syna: "Oto właśnie słyszałam, jak twój ojciec rozmawiał z Ezawem, twoim bratem, i rzekł: (7) 'Przynieś mi zwierzyny i przyrządź mi smaczną potrawę, i niechże sobie pojem, żebym mógł przed śmiercią pobłogosławić cię przed obliczem Jehowy'. (8) A teraz, synu mój, posłuchaj mego głosu w tym, co ci każę. (9) Idź, proszę, do stada i weź mi stamtąd dwoje dorodnych koźląt z kóz, bym mogła z nich przyrządzić dla twego ojca smaczną potrawę, jaką lubi. (10) Potem zaniesiesz ją swemu ojcu i on ją zje, żeby mógł cię pobłogosławić przed swą śmiercią". (11) A Jakub odezwał się do Rebeki, swej matki: "Przecież Ezaw, mój brat, jest owłosiony, a ja jestem gładki. (12) Co będzie, gdy ojciec mnie dotknie? Wówczas na pewno stanę się w jego oczach jak ktoś, kto drwi, i na pewno sprowadzę na siebie przekleństwo, a nie błogosławieństwo" (13) Wtedy jego matka rzekła do niego: "Na mnie niech spadnie przekleństwo przeznaczone dla ciebie, synu mój. Tylko posłuchaj mego głosu i idź, wybierz mi je". (14) Poszedł więc i wziął je, i przyniósł matce, a jego matka przyrządziła smaczną potrawę, jaką lubił jego ojciec. (15) Potem Rebeka wzięła szaty Ezawa, swego starszego syna, najładniejsze z tych, które miała w domu, i ubrała w nie Jakuba, swego młodszego syna! (16) A skóry koźląt z kóz nałożyła na jego ręce i na nieowłosioną część jego szyi. (17) Potem Jakubowi, swemu synowi, dała do ręki smaczną potrawę oraz chleb, który przygotowała. (18) On więc wszedł do swego ojca i powiedział: "Ojcze mój!", na co ten rzekł: "Oto jestem! Któżeś ty, mój synu?" (19) A Jakub przemówił do swego ojca: "Jam jest Ezaw, twój pierworodny. Uczyniłem tak, jak mi powiedziałeś. Podnieś się, proszę. Usiądź i zjedz nieco z mojej zwierzyny, żeby twoja dusza mogła mnie pobłogosławić". (20) Wtedy Izaak rzekł do swego syna: "Jakże to tak szybko ją znalazłeś, synu mój?" On zaś rzekł: "Ponieważ Jehowa, twój Bóg, sprawił, że wpadła na mnie". (21) Wówczas Izaak rzekł do Jakuba: "Podejdź, proszę, żebym mógł cię pomacać, synu mój, by poznać, czy naprawdę jesteś moim synem Ezawem, czy nie". (22) Jakub więc podszedł do Izaaka, swego ojca, a ten pomacawszy go, rzekł: "Głos jest głosem Jakuba, ale ręce są rękami Ezawa". (23) I nie rozpoznał go, gdyż jego ręce były owłosione jak ręce Ezawa, jego brata. Przeto go pobłogosławił. (24) Potem rzekł: "Ty naprawdę jesteś moim synem Ezawem?", na co on powiedział: "Jestem". (25) Wówczas rzekł: "Podaj mi to, bym mógł zjeść nieco ze zwierzyny mego syna, żeby moja dusza mogła cię pobłogosławić". Wtedy podał mu to i on zaczął jeść: przyniósł mu też wina i on zaczął pić. (26) Potem Izaak, jego ojciec, rzekł do niego: "Podejdź, proszę, i pocałuj mnie, mój synu". (27) Podszedł więc i go pocałował, a on poczuł zapach jego szat. I błogosławił go, mówiąc:"Oto zapach syna mojego jest jak zapach pola, które pobłogosławił Jehowa. (28) I oby prawdziwy Bóg dał ci rosę niebios i żyzne gleby ziemi oraz obfitość zboża i młodego wina. (29) Niech ci służą ludy i niech ci się nisko kłaniają grupy narodowościowe. Zostań panem swych braci i niech ci się nisko kłaniają synowie twej matki. Przeklęty niech będzie każdy z tych, którzy cię przeklinają, a błogosławiony niech będzie każdy z tych, którzy cię błogosławią".

(Ks. Rodzaju 27:1-29, Biblia w przekładzie Nowego wiata)