Internetowa Biblia 2000

(22) I siało się w owym czasie. że Abimelech oraz Pikol, dowódca jego wojska, rzekli do Abrahama: "Bóg jest z tobą we wszystkim, co czynisz. (23) Teraz więc, przysięgnij mi tu na Boga, że się nie sprzeniewierzysz mnie ani mojemu potomstwu, ani moim dalszym pokoleniom; że stosownie do lojalnej miłości, z jaką obchodziłem się z tobą, ty będziesz obchodził się ze mną i z ziemią, w której przebywasz jako przybysz". (24) Abraham więc rzekł: "Przysięgnę". (25) Kiedy Abraham surowo krytykował Abimelecha z powodu studni z wodą, którą słudzy Abimelecha zagarnęli przemocą, (26) Abimelech rzekł: "Nie wiem, kto to uczynił, ani ty sam nie powiedziałeś mi o tym, a ja do dzisiaj nic o tym nic słyszałem". (27) Wówczas wziął Abraham owce oraz bydło i dał je Abimelechowi, i obaj przystąpili do zawarcia przymierza. (28) A gdy Abraham postawił osobno siedem owieczek z trzody, (29) Abimelech odezwał się do Abrahama: "Co tu oznacza tych siedem owieczek, które postawiłeś osobno?" (30) Wówczas on rzekł: "Tych siedem owieczek masz przyjąć z mojej ręki, by to służyło mi za świadectwo, iż ja wykopałem tę studnię". (31) Dlatego nazwał to miejsce Beer-Szeba, gdyż tam obaj złożyli przysięgę. (32) Zawarli więc przymierze w Beer-Szebie, po czym wstał Abimelech wraz z Pikolem, dowódcą swego wojska, i wrócili do ziemi filistyńskiej. (33) Potem zasadził tamaryszek w Beer-Szebie i tam wzywał imienia Jehowy, Boga istniejącego przez czas niezmierzony. (34) I Abraham przedłużył swój pobyt w charakterze przybysza w ziemi filistyńskiej na wiele dni.

(Ks. Rodzaju 21:22-34, Biblia w przekładzie Nowego wiata)