(22) I stało się onegoż czasu, że rzekł Abimelech, i Fikol, hetman wojska jego, do Abrahama mówi±c: Bóg z tob± we wszystkiem, co ty czynisz.
(23) A tak teraz, przysi±ż mi przez Boga, że mię w niczem podchodzić nie będziesz, ani syna mego, ani wnuka mego; ale według miłosierdzia, którem uczynił z tob±, uczynisz ze mn±, i z ziemi±, w której¶ był przychodniem.
(24) Tedy odpowiedział Abraham: Ja przysięgnę.
(25) I przymawiał Abraham Abimelechowi o studni± wody, któr± mu byli gwałtem odjęli słudzy Abimelechowi.
(26) I rzekł Abimelech: Nie wiem kto by to uczynił, nawet i ty¶ mi nie oznajmił, i jam nie słyszał o tem dopiero dzi¶.
(27) Nabrał tedy Abraham owiec i wołów, i dał Abimelechowi, i uczynili oba przymierze.
(28) I postawił Abraham siedmioro owiec z stada osobno.
(29) Tedy Abimelech rzekł do Abrahama: Na cóż to siedmioro owiec, które¶ postawił osobno?
(30) A on odpowiedział: Iż te siedem owiec weĽmiesz z r±k moich, aby mi były na ¶wiadectwo, żem wykopał tę studnię.
(31) Dlatego nazwano miejsce ono Beerseba; albowiem tam obaj przysięgli.
(32) A tak zawarli przymierze w Beerseba. Potem wstawszy Abimelech, i Fikol, hetman wojska jego, wrócili się do ziemi Filistyńskiej.
(33) I nasadził Abraham drzewa w Beerseba, i wzywał tam imienia Pana Boga wiecznego.
(34) I mieszkał Abraham w ziemi Filistyńskiej przez wiele dni.
(Ks. Rodzaju 21:22-34, Biblia Gdańska)
Internetowa Biblia 2000 v3.40 © 1994-2001