Internetowa Biblia 2000

(1) I przemówił Jehowa do Abrama: "Wyrusz ze swej krainy i od swoich krewnych, i z domu swego ojca do krainy, którą ci pokażę; (2) a uczynię z ciebie wielki naród i będę ci błogosławił, i twoje imię uczynię wielkim; i okaż się błogosławieństwem. (3) I będę błogosławił tym, którzy błogosławią tobie, a tego, kto ci złorzeczy, przeklnę i poprzez ciebie na pewno będą sobie błogosławić wszystkie rodziny ziemi". (4) Wówczas Abram poszedł, tak jak mu powiedział Jehowa, i Lot poszedł z nim. Abram zaś miał siedemdziesiąt pięć lat, gdy wyszedł z Charanu. (5) Abram wziął więc Saraj, swoją żonę, i Lota, syna swego brata, oraz cały dobytek, który nagromadzili i dusze, które nabyli w Charanie, i wyruszyli w drogę, by udać się do ziemi Kanaan. W końcu przybyli do ziemi Kanaan. (6) I Abram przeszedł przez tę ziemię aż do miejsca Szechem. blisko wielkich drzew More; a w owym czasie był w tej ziemi Kananejczyk. (7) A Jehowa ukazał się Abramowi i rzekł: "Potomstwu twemu dam tę ziemię". Potem zbudował on tam ołtarz dla Jehowy, który mu się ukazał. (8) Później przeniósł się stamtąd w górzysty region na wschód od Betel i rozbił swój namiot, mając Betel od zachodu i Aj od wschodu. Wówczas zbudował tam ołtarz dla Jehowy i zaczął wzywać imienia Jehowy. (9) Następnie Abram zwinął obóz i potem szedł od obozowiska do obozowiska w kierunku Negebu. (10) A ziemię tę nawiedziła klęska głodu i Abram powędrował do Egiptu, by tam przebywać jako przybysz, gdyż dotkliwa była klęska głodu w tej ziemi. (11) A gdy już się zbliżył, by wejść do Egiptu, rzekł do swej żony Saraj: "Proszę cię! Dobrze wiem, że jesteś kobietą o pięknym wyglądzie. (12) Z pewnością więc Egipcjanie zobaczą cię i powiedzą: 'To jego żona'. I na pewno mnie zabiją, a ciebie zachowają przy życiu. (13) Mów, proszę, iż jesteś moją siostrą, żeby mi się dobrze wiodło z twego powodu, i dzięki tobie żyć będzie moja dusza". (14) A gdy tylko Abram wszedł do Egiptu, Egipcjanie zobaczyli tę kobietę, iż jest bardzo piękna. (15) I zobaczyli ją też książęta faraona, i zaczęli ją zachwalać faraonowi, tak iż tę kobietę zabrano do domu faraona. (16) A on ze względu na nią dobrze traktował Abrama i ten w końcu miał owce i bydło, i osły, i służących oraz służące, i oślice, i wielbłądy. (17) Wówczas Jehowa dotknął faraona i jego domowników wielkimi plagami z powodu Saraj, żony Abrama. (18) Wtedy faraon wezwał Abrama i rzekł: "Cóżeś to mi uczynił? Czemuś mi nie powiedział, że ona jest twoją żoną? (19) Czemu mówiłeś: 'Ona jest moją siostrą', tak iż właśnie miałem wziąć ją sobie za żonę? Oto więc twoja żona. Zabierz ją i idź!" (20) I faraon wydał ludziom nakazy w jego sprawie, a oni odprowadzili go wraz z jego żoną i wszystkim, co miał.

(Ks. Rodzaju 12:1-20, Biblia w przekładzie Nowego wiata)