(1) Ludzie zamieszkujący całą ziemię mieli [początkowo] jeden tylko język i posługiwali się tymi samymi słowami. (2) Wyruszywszy ze wschodu, dotarli do rozległej równiny w krainie zwanej Szinear i tam się osiedlili. (3) I tak zaczęli mówić między sobą: Chodźmy, narobimy cegieł z gliny i wypalimy je w ogniu. Cegły miały im służyć za materiał budowlany, a smoła za zaprawę wiążącą kamienie. (4) Potem powiedzieli: Chodźmy, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał samego nieba. W ten sposób staniemy się sławni, a imię nasze nigdy nie zaginie na całej ziemi. (5) Lecz oto Bóg zstąpił na ziemię, żeby zobaczyć miasto i wieżę, budowane przez ludzi. (6) I powiedział: Wszyscy ci stanowią jeden lud i posługują się wspólnym językiem. I to jest główny powód ich wspólnego działania. Na przyszłość przeto wszystko, co tylko zamierzą, wyda się im możliwe. (7) Chodźmy i pomieszajmy ich język tak, aby jeden nie rozumiał już mowy drugiego. (8) I rozproszył ich Bóg po całej ziemi, i zaprzestali budowy swego miasta. (9) Dlatego też miejsce owo nazywa się Babel, gdyż Bóg pomieszał języki [wszystkich mieszkańców], a ich samych rozproszył po całej ziemi. (10) A oto lista potomków Sema: Kiedy Sem miał sto lat, urodził mu się, w dwa lata po potopie, Arpachszad. (11) Po przyjściu na świat Arpachszada Sem żył jeszcze pięćset lat mając wielu synów i wiele córek. (12) Kiedy Arpachszad miał trzydzieści pięć lat, urodził mu się Szelach. (13) Po przyjściu na świat Szelacha Arpachszad żył jeszcze czterysta trzy lata, stając się ojcem wielu synów i córek. (14) Kiedy Szelach miał trzydzieści lat, urodził mu się Eber. (15) Po przyjściu na świat Ebera Szelach żył jeszcze czterysta trzy lata, stając się ojcem wielu synów i córek. (16) Kiedy Eber miał trzydzieści cztery lata, urodził mu się Peleg. (17) Po przyjściu na świat Pelega Eber żył jeszcze czterysta trzydzieści lat, stając się ojcem wielu synów i córek. (18) Kiedy Peleg miał trzydzieści lat, urodził mu się Reu. (19) Po przyjściu na świat Reu Peleg żył jeszcze dwieście dziewięć lat, stając się ojcem wielu synów i córek. (20) Kiedy Reu miał trzydzieści dwa lata, urodził mu się Serug. (21) Po przyjściu na świat Seruga Reu żył jeszcze dwieście siedem lat, stając się ojcem wielu synów i córek. (22) Kiedy Serug miał trzydzieści lat, urodził mu się Nachor. (23) Po przyjściu na świat Nachora Serug żył jeszcze dwieście lat, stając się ojcem wielu synów i córek. (24) Kiedy Nachor miał dwadzieścia dziewięć lat, urodził mu się Terach. (25) Po przyjściu na świat Teracha Nachor żył jeszcze sto dziewiętnaście lat, stając się ojcem wielu synów i córek. (26) Kiedy Terach miał siedemdziesiąt lat, urodzili mu się: Abram, Nachor i Charan. (27) A oto lista potomków Teracha. Terach był ojcem Abrama, Nachora i Charana. Charan zaś był ojcem Lota. (28) Charan zmarł w obecności swojego ojca Teracha na swojej ziemi ojczystej, w Ur w Chaldei. (29) Abram i Nachor pobrali sobie żony. Żona Abrama nazywała się Saraj, a żona Nachora - Milka. Ta ostatnia była córką Charana, ojca jej, Milki, i Jiski. (30) Saraj była bezpłodna i nie miała potomstwa. (31) Potem Terach zabrał ze sobą Abrama, swego syna, i Lota, syna Charana, to znaczy syna swojego syna, Saraj, swoją synową, żonę Abrama, jego syna, i wyruszył z Ur w Chaldei, by udać się do Kanaanu. Przybyli do Charanu i tam osiedli. (32) Terach przeżył dwieście pięć lat. Umarł w Charanie.

(Ks. Rodzaju 11:1-32, Biblia Warszawsko-Praska)


Internetowa Biblia 2000 v3.40 © 1994-2001