(1) Ludzie zamieszkujący całą ziemię mieli [początkowo] jeden tylko język i posługiwali się tymi samymi słowami.
(2) Wyruszywszy ze wschodu, dotarli do rozległej równiny w krainie zwanej Szinear i tam się osiedlili.
(3) I tak zaczęli mówić między sobą: Chodźmy, narobimy cegieł z gliny i wypalimy je w ogniu. Cegły miały im służyć za materiał budowlany, a smoła za zaprawę wiążącą kamienie.
(4) Potem powiedzieli: Chodźmy, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał samego nieba. W ten sposób staniemy się sławni, a imię nasze nigdy nie zaginie na całej ziemi.
(5) Lecz oto Bóg zstąpił na ziemię, żeby zobaczyć miasto i wieżę, budowane przez ludzi.
(6) I powiedział: Wszyscy ci stanowią jeden lud i posługują się wspólnym językiem. I to jest główny powód ich wspólnego działania. Na przyszłość przeto wszystko, co tylko zamierzą, wyda się im możliwe.
(7) Chodźmy i pomieszajmy ich język tak, aby jeden nie rozumiał już mowy drugiego.
(8) I rozproszył ich Bóg po całej ziemi, i zaprzestali budowy swego miasta.
(9) Dlatego też miejsce owo nazywa się Babel, gdyż Bóg pomieszał języki [wszystkich mieszkańców], a ich samych rozproszył po całej ziemi.
(10) A oto lista potomków Sema: Kiedy Sem miał sto lat, urodził mu się, w dwa lata po potopie, Arpachszad.
(11) Po przyjściu na świat Arpachszada Sem żył jeszcze pięćset lat mając wielu synów i wiele córek.
(12) Kiedy Arpachszad miał trzydzieści pięć lat, urodził mu się Szelach.
(13) Po przyjściu na świat Szelacha Arpachszad żył jeszcze czterysta trzy lata, stając się ojcem wielu synów i córek.
(14) Kiedy Szelach miał trzydzieści lat, urodził mu się Eber.
(15) Po przyjściu na świat Ebera Szelach żył jeszcze czterysta trzy lata, stając się ojcem wielu synów i córek.
(16) Kiedy Eber miał trzydzieści cztery lata, urodził mu się Peleg.
(17) Po przyjściu na świat Pelega Eber żył jeszcze czterysta trzydzieści lat, stając się ojcem wielu synów i córek.
(18) Kiedy Peleg miał trzydzieści lat, urodził mu się Reu.
(19) Po przyjściu na świat Reu Peleg żył jeszcze dwieście dziewięć lat, stając się ojcem wielu synów i córek.
(20) Kiedy Reu miał trzydzieści dwa lata, urodził mu się Serug.
(21) Po przyjściu na świat Seruga Reu żył jeszcze dwieście siedem lat, stając się ojcem wielu synów i córek.
(22) Kiedy Serug miał trzydzieści lat, urodził mu się Nachor.
(23) Po przyjściu na świat Nachora Serug żył jeszcze dwieście lat, stając się ojcem wielu synów i córek.
(24) Kiedy Nachor miał dwadzieścia dziewięć lat, urodził mu się Terach.
(25) Po przyjściu na świat Teracha Nachor żył jeszcze sto dziewiętnaście lat, stając się ojcem wielu synów i córek.
(26) Kiedy Terach miał siedemdziesiąt lat, urodzili mu się: Abram, Nachor i Charan.
(27) A oto lista potomków Teracha. Terach był ojcem Abrama, Nachora i Charana. Charan zaś był ojcem Lota.
(28) Charan zmarł w obecności swojego ojca Teracha na swojej ziemi ojczystej, w Ur w Chaldei.
(29) Abram i Nachor pobrali sobie żony. Żona Abrama nazywała się Saraj, a żona Nachora - Milka. Ta ostatnia była córką Charana, ojca jej, Milki, i Jiski.
(30) Saraj była bezpłodna i nie miała potomstwa.
(31) Potem Terach zabrał ze sobą Abrama, swego syna, i Lota, syna Charana, to znaczy syna swojego syna, Saraj, swoją synową, żonę Abrama, jego syna, i wyruszył z Ur w Chaldei, by udać się do Kanaanu. Przybyli do Charanu i tam osiedli.
(32) Terach przeżył dwieście pięć lat. Umarł w Charanie.
(Ks. Rodzaju 11:1-32, Biblia Warszawsko-Praska)
Internetowa Biblia 2000 v3.40 © 1994-2001